Foto: Loek van Vliet
Polderlintportret bekijk alle Projecten

Anne Greet List

Sectie
Erfgoed
Polderlintportretten
Interviews

Anne Greet List is beeldend kunstenaar. Wat maakt het werken aan de Rijnlanderweg zo bijzonder?

Alles gebeurt hier. Je hebt hier de stilte en de vliegtuigen gaan laag over. Als je hier 200 meter verder over de brug van de A4 gaat, zie je heel veel banen vrachtverkeer. Er gaat een zwaan door het water, vleermuizen komen op hun route langs. De boer oogst z’n gewassen. En de schoenendozen worden gebouwd, een nieuwe energiestroom, ook vanuit het kantoorpersoneel van 20|20, waardoor het gebied enorm in beweging komt. En tegelijkertijd heb ik hier de schapen die aan de muur en deur schurken. Ik wil heel graag de ijk en de natuur bij me hebben. Er is een nieuwe fruitgaard gekomen, een nieuwe Fruittuin, een soort spiegeling van de oude Fruittuinen. Alles is hier.

Anne Greet List
Anne Greet List

Het zijn meerdere linten. Er was dit vreemde voorjaar. Ik stapte van schilderen over naar het maken van mondkapjes, ik had ineens heel veel fietsers op de route, die allemaal afstapten, nieuwsgierig en ‘wat is hier aan de hand’. Het was meteen een opening naar mijn schilderwerk toe, het waren topweken. Om het maken van mondkapjes leuk te houden, ben ik planten gaan afdrukken op die mondkapjes, met natuurlijke verf, van planten uit de berm en de dijk.

‘Het kost natuurlijk heel veel geld een boerderij op te knappen en te onderhouden. Hoe zouden we daar een vorm voor kunnen vinden, een eigentijdse bestemming?‘

Wat is de ruimtelijke kwaliteit van dit polderlint?

De linten zijn van belang, de oude wegen en de kennis over de locatie, de geschiedenis. De muur langs de Geniedijk lokt reacties uit: ‘ als ze die muur dan ook eens weghalen dan wordt het hier nog wat’.

‘De omgeving is contrastrijk. Dit zijn heel kleine blokjes ten opzichte van de blokken aan de overkant. Micro en macro korreligheid aan die dijk en de Rijnlanderweg. Het contrast is als beeld heel goed’

Voorbijgangers kennen de betekenis van de locatie niet, wat kunnen we eraan doen om het verhaal beter over te dragen? Er is al veel informatie. Hopelijk brengt de corona: besef en interesse in eigen omgeving met zich mee… In plaats van het verder weg te zoeken. Dit is erfgoed, het blijft behouden inclusief de betonnen muur. De stelling is een wandelroute, druk bezocht, dwars door Haarlemmermeer en dwars door de polderlinten.

De omgeving is contrastrijk. Dit zijn heel kleine blokjes ten opzichte van de blokken aan de overkant. Micro en macro korreligheid aan die dijk ende Rijnlanderweg. Het contrast is als beeld heel goed.

De nieuwe bebouwing van de logistieke centra is echt een ramp. De maatvoering is niet menselijk. Ik hoop echt dat we in ieder geval de boerderijen kunnen bewaren. De boerderijen zijn de opbouw van de polder. Die boerderijen passen nu ook bij de tijd, sluiten aan bij het hele racisme item. Nieuwkomers, migratie. De boerderijen zijn een verbeelding van de migratie.

Ateliers langs het fietspad
Ateliers langs het fietspad

Elke nieuwkomer nam de bouwstijl uit zijn streek mee naar de Haarlemmermeer. Het was een multiculturele broedplaats destijds. Bewoners kwamen uit heel Nederland en daarbuiten. Daar hoorde ook de verscheidenheid aan gedrag bij.

Mijn opa Th. List: oud-pionier in de later drooggelegde polder vertelde het zo: ‘de Wieringermeer had de uitspraak: De Wieringers hebben het geld, maar de Wieringermeerders de kapsones’. Dit was vast ook een gevolg van het jezelf boven water weten te houden… In de Wieringermeer drooglegging 1927-1930 is een keuze gemaakt voor universele bouw: de eerste woon en werkgedeelte onder één kap en later de kop-romp boerderijen met groene deuren en kenmerkende oranje dakpannen bedekking.

Haarlemmermeerpioniers kwamen van ver om zwaar werk te verrichtte en om zichzelf te onderhouden en een bestaan op te bouwen. Veel boeren zijn met hun bedrijf ten onder gegaan, bijvoorbeeld door te diep te ploegen, kwam veel kalk naar boven, waardoor de grond onvruchtbaar werd en dit opbrengsten in gevaar bracht.

Wat de een met veel zweet en fouten had opgebouwd, kon een ander overnemen, want die had nog geld en kon de fouten herstellen. Die migratie vanuit heel Nederland, is hier samengevoegd tot een samenleving.

‘De cirkel Ringvaart en deze lijn, wordt veel gebruikt door fietsers, wandelaars, recreatie. De pauzeplekken ontbreken.’

De boerderijen zijn een voorbeeld van samengaan. Het kost natuurlijk heel veel geld een boerderij op te knappen en te onderhouden. Hoe zouden we daar een vorm voor kunnen vinden, een eigentijdse bestemming? Ik hoop dat het woonboerderijen worden met appartementen, kleinschalig. Of een streek supermarkt met een verzorgings- samenkomsthuis voor dagbesteding. Microwoningen eromheen. Een samenwoon voorziening, gemeenschappelijke keuken en was voorziening, moestuinen voor je eigen gebruik. En nieuwe fruittuinen. De verbinding van het centrum loopt dan als een lint verder door.

De cirkel Ringvaart en deze lijn, wordt veel gebruikt door fietsers, wandelaars, recreatie. De pauzeplekken ontbreken. Ik bood koffie en thee aan, want in coronatijd was alles dicht of ontbreekt. Vaste klanten heb ik eigenlijk al.

Beleving & persoonlijke wens

Het helpt om dit soort kleinschalige locaties op te nemen in de routes. Levendigheid. Men stapt af, mensen halen een verhaal op. De aanloop op het atelier van een kunstenaar is natuurlijk geweldig. In september organiseren we tijdens ’Ontdek Hoofddorp’ een festivalletje met alle kunstenaars. De locatie kan ook voor kantoorpersoneel extra betekenis krijgen met bijvoorbeeld een lunchconcertje. De diversiteit van de berm, kunnen we versterken; je kunt het zelfs voor verf gebruiken. We zijn allemaal beïnvloedbaar, we werken en wonen dicht op elkaar, we zullen minder moeten gaan vragen van de natuur, de natuur overwint ons namelijk toch wel! (zie de corona) Het is beter lief te zijn voor moeder natuur! We moeten gewoon rustiger aan gaan doen, elke keer goed bedenken of vliegen wel zo nodig is. Vertragen.

Anne Greet List is beeldend kunstenaar, maakt schilderijen en installaties en geeft schilderlessen en workshops.

‘De muur langs de Geniedijk lokt reacties uit: ‘als ze die muur dan ook nog eens weghalendan wordt het hier nog eens wat’. Voorbijgangers kennen de betekenis van de locatie niet, wat kunnen we eraan doen om het verhaal beter over te dragen?’